Zandverstuiving

Vorige week op de zandverstuiving, was het groepje bomen mooi met rijp bedekt. Hoewel we afgelopen dagen koud genoeg was, was het blijkbaar niet vochtig genoeg om de bomen een wit uiterlijk te geven.

Week 4 Zandverstuiving,  bomen op een rij in de mist.

Tree

 

 

 

 

 

 

Deze onderstaande foto’s zijn nog van vorige week met de “ruige” rijp. Voor mij een nieuw woord in mijn woordenboek.

Kromme boom op zandverstuiving Ruige Rijp

Januari wandeling

De eerste fotowandeling was een succes!
Wat hebben we vanmorgen geboft met het weer. Een ijskoude nacht, mooie zonsopgang en prachtig weer. Het zonnetje schijnt, maar het is nog onder nul. Warm aangekleed en met een warme thermoskan onderweg naar de afgesproken plek. Ik had een leuke wandeling uitgestippeld, maar er was zoveel om te fotograferen, dat we maar de helft gewandeld hebben. Het eerste half uur waren we de parkeerplaats nog niet af. Een boomstam met zwamen trok de aandacht. Met mooie bevroren randjes langs de zwammen. Door naar een mooi uitzichtpunt en door de bossen weer terug naar de auto. De handen en voeten werden toch wel koud. Even warm worden met een kop koffie bij het theehuis.

vialiset-januariwandeling

Ontmoetingen

Vandaag met Suzan een rondje gelopen op de Groeve Oostermeent. Het had flink gevroren, de grond was mooi wit, maar de rijp in de bomen was te verwaarlozen. Mijn autoruit was met kristallen bedekt. Gisteravond had ik nog de gevorderden groep les gegeven en waren we met macro aan de gang gegaan. Daardoor nog met schone ruiten naar huis gereden en vanmorgen waren de zijramen her en der bespikkeld met kristallen. Eerst een paar foto’s van de ruit genomen, het is toch lastig scherp stellen. Gelukkig nog 1 goede foto ertussen. Verder op pad en even de macro lens erop gehad. Bij een bevroren heide op de grond gaan zitten. Het zit toch niet rustig, er zijn veel wandelaars met honden en ondertussen komen de nieuwsgierige honden even snuffelen. Door bezorgde baasjes wordt er gevraagd of het wel goed met me gaat. Fijn dat er toch bezorgde mensen zijn en iemand aan durven te spreken. Ik laat mijn camera zien, nee er is niets aan de hand. Het wil ook niet zo lukken met die macro foto’s. De 18-200 lens er weer op en verder richting het water. Misschien zie ik nog mooie luchtbellen in het ijs. Ook dat viel wat tegen. Wel een heel leuk gesprek met een wandelaarster die samen met een natuurfotografe een gedichten-fotoboek had gemaakt. Het wordt koud. We rijden naar de Tafelberg waar we ons opwarmen bij de kachel met een lekkere kop koffie!

Kristal