Julius Caesar

Even terug in de tijd, deze foto is van 2013. Het thema voor de fotoclub was ‘fotografeer een spreekwoord’. Dus op bezoek bij de jonge hond Julius, een border terriër, die van te voren al flink had geoefend om netjes in de pan te blijven zitten. Wel met het vooruitzicht op een koekje, natuurlijk . De foto op het fornuis, met de hond in de pot in zwart wit haalde een hoog cijfer bij de jury. Deze foto’s zijn te leuk om nog even te delen, Julius, naar Julius Caesar ❤️.

 

Bergen aan Zee

Wat een heerlijke temperaturen en dat in oktober! Afgelopen weekend was het genieten in Bergen aan Zee.

Vida ligt hier heerlijk op het strand en omdat ze belangrijk is, in het midden van de foto gezet.
Bij portretfotografie zie je belangrijke mensen in het midden op de foto en het liefst nog iets van onder af, zodat de fotograaf “tegen ze opkijkt”.
Kijk maar eens naar portretfoto’s van het Koninklijk huis of van (vorige) presidenten.

Look

Vorig jaar was ik met de fototrip naar de daslook te laat. Uitgebloeid en als alternatief een fotowandeling langs de voorjaarsbloeiers zoals o.a. fluitekruid. Dit jaar ging het er om spannen, de natuur liep achter. Gelukkig maakte de laatste paar warme dagen het goed. Maandag zag ik al een paar witte toefjes, toen ik langs mijn plekje ging en woensdag stonden er al veel meer in bloei.

Gisterochtend met 5 deelnemers op stap naar de daslook. Het is even wennen om zo tussen de ui en knoflook geuren te liggen. Na een korte uitleg ging iedereen lekker aan de slag. Het is zo leuk om iedereen druk aan het werk te zien! We werden eventjes afgeleid door Guus, een 10 weken oude pup die wel met ons wilde spelen. Een fotoshoot vond hij wel spannend. Zo leert hij elke dag weer iets nieuws. Het waren wel lastige omstandigheden om Guus mooi op de foto te krijgen. Veel contrast van zon en schaduw, een hond met zwarte kop en wit lijfje en Guus wilde niet echt zitten.

Nadat we genoeg hadden van de daslook, stonden er nog prachtige bomen, de blaadjes zijn net uit en hebben nog de frisgroene tint of rood-roze tint. Als afsluiting nog even gezellig een kopje koffie drinken.

 

 

 

 

 

 

 

Max

Onze trouwe wandelvriend van de laatste jaren. Loopt altijd met ons wandelweekend mee. Wel aan de lijn, want als hij een konijn ziet, gaat hij er als een haas vandoor en komt niet meer terug. In 2008 was hij voor het eerst mee naar Zuid Limburg, samen met 2 oudere cairn terriers Suske en Whoopi. Max wist zich geen raad met die dames en zocht zijn eigen plek in de keuken; in een open kast bovenop de snijplanken. Zodra thuis zijn baasjes de rugzakken en wandelschoenen pakken, weet hij dat er wat gaande is en is bang om vergeten te worden. Afgelopen week mocht hij 5 dagen mee en begroet iedereen die zo in de week binnen druppelt. Hij loopt rustig alle dagen 15 tot 20 kilometer mee. ‘s Avonds lag hij uitgeteld in de slaapkamer van zijn baasjes. ‘s Ochtends stond hij weer vrolijk te kwispelen dat er weer gewandeld werd. Alleen een onverwachts duik in een poeltje vond hij wat minder. Gelukkig kan hij zwemmen. Even uitschudden en klaar! 

Max