Vandaag is rood

Vandaag is rood … de fotowandeling naar de klaprozen. De weersvoorspelling zag er van de week voor deze  zaterdag herfstachtig en nat uit. Ik vermoedde dat hij niet door zou gaan vanwege het slechte weer, maar wacht altijd het vrijdagavond journaal af. En tot mijn verbazing zou het in de ochtend droog zijn.  Toch op pad, heerlijk!

Met een frisse wind en blauwe lucht met witte wolken verzamelden we op de parkeerplaats. Als snel zag het er dreigend uit, eenmaal bij de klaprozen hadden we wat spetters, al snel gevolgd door zon. Iedereen ging aan de slag en stoeide met de klaprozen. Op de dunne steeltjes zijn ze wat gevoelig voor wind. Een mooie uitdaging, die afgesloten werd met een korte wandeling door de Vesting en een koffie of thee in een restaurant. Gelukkig kon dat weer, op veilige afstand!

Focus stacking

Wanneer je een foto, met bijvoorbeeld een boom of iets anders in de voor- of achtergrond en je stelt daarop scherp, lukt het niet om de foto van voor tot achter scherp te krijgen met één foto. Zo stond ik bij een meertje op IJsland, met een veertje op de kiezels, het meertje erachter met de bergen en lucht. De bergen bleven onscherp. Hoe lukt dat nu om alles scherp te krijgen?  Focus stacking is het antwoord.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Je maakt meerdere foto’s en bij elke foto verleg je het scherpstelpunt. Zo ga je  in een aantal stappen met het scherpstelpunt over je hoofdonderwerp heen. Deze foto’s leg je in Photoshop over elkaar heen. Deze manier van fotograferen heet focus stacking. En het liefst fotografeer je vanaf je statief, om iedere foto precies gelijk te hebben. Het is niet alleen de foto’s in lagen leggen, zoals bij meervoudige belichting. Daar pas je de vulling aan om de lagen door elkaar heen te mixen.  Dit gaat op een andere manier, hoe je dat doet, lees je in de PDF. Het is niet zo moeilijk. Het werkt goed bij landschapsfotografie en ook bij macro, om de waterjuffer met de macrolens helemaal scherp op de foto te krijgen. Ook bij de modelspoorpoppetjes heb ik gebruik gemaakt van focus stacking. En bij deze foto’s van  het klaprozenveld op de Piano Grande van het Monte Sibillini NP, Italië.

Le Marche

Terug van een relaxte vakantie en als aanrader om te bezoeken is Monte Sibillini national park. Vanaf eind juni bloeien daar de beroemde linzen, maar ook de klaprozen en korenbloemen.
Het ligt op 1500 meter hoogte. Wel in een gebied wat in 2016 is getroffen door een aardbeving en dat zie je nog goed in de plaatsjes. De oude huizen zijn onbewoonbaar en er staan veel noodwoningen. Maar de bloemen bloeien er elk jaar prachtig en trekt veel toeristen. 

Monte Sibillini Monte Sibillini Monte Sibillini Monte Sibillini

Fotowandeling langs de klaprozen

Vandaag met het zonnetje een rondwandeling in Naarden, over de Vestingswallen. Het doel was eigenlijk klaprozen, maar ik was al bang dat de natuur vroeger was dan andere jaren. Gelukkig zag ik gisteren al wat klaprozen bloeien. We liepen de buitenste wal op en zagen al vrij snel aan de overzijde een heleboel klaprozen. Maar er zat wel heel veel water tussen. Eerst maar doorlopen tot aan de andere kant van de Vesting. Via de binnenste ring liepen we over de wal weer terug en ja hoor, daar kwamen de klaprozen, in combinatie met een geel bloemetje.

fotowandeling juli

 

 

 

 

 

 

 

Via de Utrechtse poort liepen we weer de Vesting uit, met nog 1 stop bij een grote hoeveelheid klaprozen, met een enkele witte er tussen. Deze klaprozen stonden een beetje tegen de heuvel op en waren makkelijk te bereiken. Een heerlijke ochtend in de zon, op de dag dat er in de middag storm en onweer werd voorspeld.

fotowandeling juli fotowandeling juli

Schilderen of tekenen met de camera

Het is leuk om het creatieve uit jezelf te halen. Nadat ik bij het klaprozenveld eerst gewone foto’s had gemaakt, werd het tijd voor creatieve vormen. Meervoudige belichting, bewegen met de camera, of juist heel veel onscherp met een klein beetje scherpte. Zo lijkt het beeld wel geschilderd.

Klaprozen

 

 

 

 

 

 

 

 

Als je tijdens de vakantie als bijrijder in de auto zit, zie je soms de prachtigste beelden voorbij komen. Alleen je kan niet overal stoppen. Omdat er geen plaats is om de auto neer te zetten, iemand pal achter je rijdt en omdat je je einddoel van die dag anders nooit bereikt! Tijdens zo’n rit begon ik wat te experimenteren met wat langere sluitertijden. Zo ontdekte ik dat bij een snelheid van 90 km per uur en de sluitertijd op 1/10 een perfecte combinatie is. De foto lijkt wel een kleurentekening. Het is wel even oefenen en heel veel kunnen zo de prullenbak in.  De foto is een klein beetje bewerkt, een beetje contrast opgehaald.