Er komt regen

De winnen foto van de maand juni-juli 2022 is de foto van Marieke “er komt regen”, van harte gefeliciteerd!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De uitslag heeft even geduurd door de vakantieperiode. Wat zaten er mooie luchten tussen, daarom een top 5 deze keer.
Deze donkere wolken achtervolgde Marieke en haar man op de fiets tijdens een rondje Gooimeer. De foto is genomen vanaf het fietspad, op de Stichtse brug. Ze probeerden de bui voor te zijn, ze zijn uiteindelijk bij de Blaricumse Meent ingehaald door de wolk en nat geregend.
De foto is gemaakt met de mobiel, de beste camera is de camera die je bij je hebt, zei de bekende fotograaf Chase Jarvis. Ik heb er een keer een quote aan gewijd.

Exif gegevens: – f/2.2 – 1/3200 sec – ISO 40 –1.74 mm 

Waarom deze foto, dit was even wat anders dan de mooie ochtend en avond luchten. De donkere wolk op de foto steelt echt de show!
De compositie zit goed in elkaar, het fietspad wat vanuit de linkerhoek beneden, recht de foto ingaat, met nog een streep van een pad naar rechts. De verdeling tussen land en Gooimeer is mooi. Rechts onder nog een bomenrij. Daarachter zie je het blauwe industrie gebouw, doordat de wolk een echte eye catcher is, valt dit gelukkig wat weg. Je zou de foto nog iets verderop gemaakt kunnen hebben, dan zit het industrie gebouw achter de bomen, maar dan had je waarschijnlijk niet zo’n mooi lijnenspel gehad.

Nummer 2 foto “Goud”van Leny
Prachtig gouden licht op het water en land. Het licht reflecteert in het water. De vogel in de lucht is een extra toegift.

 

 

 

 

 

 

Nummer 3 van Adriana
Mooie lucht en wolkjes, die uitwaaieren, een bootje vaart genietend van het gouden uurtje. Het water rondom de boot is in beweging, daarachter bevindt zich rust.

 

 

 

 

 

 

Nummer 4 “Jimmy”van Rob
Ja, deze foto doet meteen denken aan Boudewijn de Groot; de eenzame fietser die krom gebogen over het stuur …
Polderlandschap, een weggetje wat de foto induikt en geen eind aan lijkt te komen, Hollandse luchten. Ook goed om hem om te zetten naar zwart wit, alleen zou ik de contrast ietsje naar beneden zetten.

 

 

 

 

 

 

 

Nummer 5 foto van Wietske
Avondrood knalt er echt uit. Ook een wat bevreemde foto, waar kijk je naar? Aan de onderzijde zit een kantelraam, de foto is vanuit huis gemaakt. De lucht wordt gespiegeld in het raam. Je ziet nog net de huizenrij aan de overkant. Door de lijnen vanuit de linker hoeken wordt je met je blik naar het donkere gedeelte getrokken.

Uitspraak van Eliot Porter

SOMETIMES YOU CAN TELL A LARGE STORY WITH A TINY SUBJECT

Een middagje oefenen in het bos met een  Russisch lensje uit de Jaren 50, een helios 44-2 58 mm F/2,0. Een oud lensje die je middels een adapter op je moderne camera kan zetten. Er zit een diargama ring op de lens. Je moderne camera herkent de lens niet en je moet hem op manueel zetten om hem te kunnen gebruiken. Middels de diaframa ring op de lens, stel je de diafragma in. En met name de scherpte is heel lastig. Er zit een scherpstelring op de lens, maar het beste werkte ik nog met het verplaatsen van de camera. En dat is echt mm werk! Je kan met macro aan de slag met behulp van tussenringen, maar zelf vind ik nog het leukste om of die van 16 mm te gebruiken of geen tussenring. Deze lens zou een bijzonder bokeh op de achtergrond geven. Die hele bijzondere sfeer die ik soms op beelden op facebook zie, is me nog niet gelukt om te creëren. Betekend nog meer oefenen, met deze paddenstoelfoto was ik wel heel blij. Paddenstoelen, waarbij je de hoed op een gegeven moment scheurt en waarbij de randen heel mooi opkrullen. Zo zie je de sporen mooi terug in de rand. Het was die middag ook bijzonder in het bos. De hele dag al mistig en pas na de lunch kwam het zonnetje een beetje door.

Eliot Porter (1901- 1990) was een Amerikaanse fotograaf die in eerste instantie veel in zwart wit fotografeerde en later zich richten op landschappen. Die kenmerkte zich door de rustige sfeer. Hij was chemicus en geïnteresseerd in het zelf afdrukken in zijn foto’s. Nadat kleurenfotografie zijn intrede deed, stapte hij meteen over op kleur.  In die tijd was dat best lastig. Hij werkte met een groot formaat camera. Waardoor de kleurenfoto’s in eerste instantie erg grofkorrelig werden. Hij had ook meer tijd nodig in de doka om mooie contrasten te krijgen in de foto. Eliot Porter is de voorvader van landschapsfoto in kleur en heeft een manier van kijken naar het landschap. Hij komt dichterbij zijn onderwerp en laat een intiem landschap zien. 


079-eliot-porter

De uitspraak van Lewis Hine

IF I COULD TELL THE STORY IN WORDS

I WOULDN’T NEED TO LUG AROUND A CAMERA

Lewis Hine (1874-1940) begon op jonge leeftijd zijn carrière als fabrieksarbeider, na het overlijden van zijn vader. Hij was sociale betrokken. Daarnaast kon hij een studie sociologie doen. Als leraar tekenen begon hij te fotograferen, ter ondersteuning van zijn lessen.  Later stapte hij over naar de fotografie om de misstanden te laten zien. Hij is bekend geworden met zijn serie over kinderarbeid in de Verenigde Staten in de 20ste eeuw.

Een foto zegt soms meer dan woorden, een foto kan emotie overbrengen. Het laat op een indringende manier de misstanden in de fabrieken zien. Een verhaal schrijven over de kinderarbeid in de fabrieken, schept toch meer afstand.

De foto is letterlijk bedoeld. Het sjouwen met de camera en met een rugzak op het Mare e Monti pad op Corsica.

Lewis Hine

De uitspraak van Steve McCurry

DONT’T FOCUS ON YOUR DESTINATION SO MUCH

THAT YOU MISS THE JOURNEY

Focus niet teveel op je bestemming, zodat je de gebeurtenissen onderweg mist.  Geniet ook tijdens het reizen van de dingen om je heen, van het uitzicht, de natuur en de mensen. Wees niet gefixeerd op je eindbestemming. Ik moest even nadenken welke foto ik hiervoor zou gebruiken. Gelukkig bracht het pelgrimsmonument van de Santiago de Compostella uitkomst. Sommige pelgrims lopen hem vanuit hun thuisland, andere nemen de route vanaf de grens van Frankrijk en Spanje. Santiago de Compostella is het einddoel van de reis, maar de weg ernaar toe is voor de wandelaars minstens zo belangrijk. Het geeft je de tijd om na te denken over je leven, over de beslissingen die je hebt genomen. Maar geniet ook tijdens de reis! De route is druk belopen met wandelaars, een internationaal, bont gezelschap. Je komt elkaar tijdens de reis regelmatig tegen en wenst elkaar vrolijk “Bon Camino”.  De reis moet je zelf voorbrengen, gelukkig met steun van de thuisblijvers en de collega-wandelaars om je heen.   En als je eenmaal op de bestemming bent beland, geeft dit een gevoel van vreugde en verdriet. Je hebt je eindbestemming gehaald, maar de reis is nu teneinde.

Steve McCurry  (1950) is een Amerikaans fotojournalist. Na zijn studie cinematografie en theaterkunsten, koos hij voor het onzekere bestaan van freelance fotograaf. Hij reisde de hele wereld rond, op zoek naar bijzondere beelden. McCurry is in vele oorlogsgebieden geweest.
Zijn beroemdste foto is de foto van het Afghaanse meisje  met de groene ogen,  ‘Afghan Girl’ .
De foto stond in juni 1985 op de cover van de National Geographic . McCurry is jaren later, nadat de Taliban verdreven was, samen met een team van National Geographic op zoek gegaan naar het meisje. Hier is een documentaire over gemaakt, Search for the Afghan Girl 

http://stevemccurry.com

Steve Mccurry