Lentegevoel in blauw

Blauwe druifjes, lentegevoel in blauw! Het doet mij altijd denken aan mijn jeugd, waar ik een klein strookje aarde, naast de schuur, mocht bestempelen als “mijn tuin”. Natuurlijk met tulpen, narcissen en blauwe druifjes. Maar ook met lathyrus, die zijn mooiste bloei liet zijn tijdens onze zomervakantie op de camping.

Hoewel ik ze in onze tuin heb staan, koop ik elk jaar wel een bosje blauwe druifjes voor binnen. Ze mochten even fungeren als fotomodel op de tuintafel. Wel zo makkelijk, dan hoef je niet languit op de grond te liggen. In de tuin vind ik het lastige bloemen om te fotograferen. Ze zijn wat statisch, hebben dan net geen mooie achtergrond. In de vaas vond ik het makkelijker. Het is op ooghoogte. Fotograferen met de macro lens, laag diafragma getal en handmatig scherpstellen. Zoeken naar een mooie licht en een rustige achtergrond. Even spelen met de scherpte, stel je op de achterste of op de voorste bloem scherp. Ze hebben alle twee wel wat.

NL alert en sneeuwklokjes

Gisterochtend op pad met code geel, er was storm voorspeld met zware windstoten. Gelukkig bleef het droog zaterdag en voor de zondag was een regendag voorspeld. Met een volle groep op stap in Amelisweerd. Eerst nog even via station Lunetten om een deelnemer op te pikken. Onderweg al veel getril van de telefoon. Dat bleek een NL alert te zijn, over een gifwolk, die vanuit Alblasserdam richting het midden van het land trok. Er was ook een vreemde lucht te ruiken. Verzamelen bij Amelisweerd en na een korte uitleg en voorbeelden uit een boek, onderweg naar de bossen. Al snel zagen we de witte kopjes tussen de bomen en op het grasveld. Het duurde niet lang of iedereen lag languit met de camera. Het viel niet mee, wind en tere sneeuwklokjes is en lastige combinatie. Het was zoeken naar een beschut plekje en iedereen ging driftig aan de gang. Er werden opzetlensjes te voorschijn gehaald, glazen bollen om de klokjes fotogeniek op de gevoelige plaat te krijgen. Ook de hazelaars was een leuke uitdaging, zeker met de wind! Na het fotograferen van de dubbele sneeuwklokjes liepen we nog even richting het Sneeuwklokjes laantje. Na het harde werken was het heerlijk om weer warm te worden bij restaurant De Veldkeuken met warme chocolademelk. Een deelneemster besloot om niet mee te gaan met wat te drinken, want het ging nu net lekker, ze dook het bos weer in, om te fotograferen 😉 

 

Bokeh

Vanmiddag een jongedame van 10 jaar les gegeven. Naast theorie hebben we ook met de camera geoefend. Diafragma oefeningen en handmatig scherp stellen. Ze vindt het leuk om bloemen te fotograferen en lichtcirkels vindt ze helemaal gaaf. We hebben zelf lichtcirkels gecreëerd met een reflectiescherm en lampen. Heb je geen reflectiescherm kan dat ook met gekreukeld aluminiumfolie. En als je dan een mailtje krijgt :
” ik ben thuis aangekomen en het eerste wat ik zei tegen mijn moeder was dat ik de les geweldig vond ? ”
Voelt dat helemaal super !

Foto Iris

bokeh

De uitspraak van James Wong Howe

PHOTOGRAPHY MUST BE INTEGRATED WITH THE STORY

James Wong Howe (1899-1976) is geboren in China en op zijn 5e met zijn ouders naar Amerika geëmigreerd. Hij werd na verschillende pogingen om bokser te worden assistent bij een fotograaf .

Hij werd later zelf een bekende fotograaf en cameraman. Wong Howe heeft zijn fotografie letterlijk geïntrigeerd met het verhaal. Hij heeft het verfilmd. Hij was een meester in het gebruik van schaduwen en gebruikte een grote scherptediepte in zijn shots.   

Het verhaal van de foto gaat over een donkere dame die staat te wachten. Ze is op haar zondags gekleed, hoedje op, regenjas over haar arm en met de tas om haar schouder. Ze is een dagje uit, naar de Franse toeristische trekpleister Le Mont St Michel. Hier staat ze in de drukte te wachten op haar reisgenote. Die even een winkel was ingedoken om een cadeautje te kopen. Het lijkt wel een filmdiva.

James-Wong-Howe