Lentegevoel in blauw

Blauwe druifjes, lentegevoel in blauw! Het doet mij altijd denken aan mijn jeugd, waar ik een klein strookje aarde, naast de schuur, mocht bestempelen als “mijn tuin”. Natuurlijk met tulpen, narcissen en blauwe druifjes. Maar ook met lathyrus, die zijn mooiste bloei liet zijn tijdens onze zomervakantie op de camping.

Hoewel ik ze in onze tuin heb staan, koop ik elk jaar wel een bosje blauwe druifjes voor binnen. Ze mochten even fungeren als fotomodel op de tuintafel. Wel zo makkelijk, dan hoef je niet languit op de grond te liggen. In de tuin vind ik het lastige bloemen om te fotograferen. Ze zijn wat statisch, hebben dan net geen mooie achtergrond. In de vaas vond ik het makkelijker. Het is op ooghoogte. Fotograferen met de macro lens, laag diafragma getal en handmatig scherpstellen. Zoeken naar een mooie licht en een rustige achtergrond. Even spelen met de scherpte, stel je op de achterste of op de voorste bloem scherp. Ze hebben alle twee wel wat.

De uitspraak van James Wong Howe

PHOTOGRAPHY MUST BE INTEGRATED WITH THE STORY

James Wong Howe (1899-1976) is geboren in China en op zijn 5e met zijn ouders naar Amerika geëmigreerd. Hij werd na verschillende pogingen om bokser te worden assistent bij een fotograaf .

Hij werd later zelf een bekende fotograaf en cameraman. Wong Howe heeft zijn fotografie letterlijk geïntrigeerd met het verhaal. Hij heeft het verfilmd. Hij was een meester in het gebruik van schaduwen en gebruikte een grote scherptediepte in zijn shots.   

Het verhaal van de foto gaat over een donkere dame die staat te wachten. Ze is op haar zondags gekleed, hoedje op, regenjas over haar arm en met de tas om haar schouder. Ze is een dagje uit, naar de Franse toeristische trekpleister Le Mont St Michel. Hier staat ze in de drukte te wachten op haar reisgenote. Die even een winkel was ingedoken om een cadeautje te kopen. Het lijkt wel een filmdiva.

James-Wong-Howe