Challenge

Ben je ook al uitgedaagd voor de foto challenge 10 daagse op Facebook? Voor mij was het even heerlijk in gedachte teruggaan naar mooie reizen. Ik laat foto’s zien, die we allemaal wel maken als we op die bestemming zijn. Ter herinnering aan een mooie plek.

Foto 1 Rome door een sleutelgat. In sommige reisboeken wordt het sleutelgat genoemd. Als je er doorheen kijkt heb je een mooi uitzicht op het Vaticaan. Je moet er wel een van de zeven heuvelen van Rome oplopen, het Aventijn. Op de Piazza dei Cavalieri di Malta bevindt zich de poort met het beroemde sleutelgat. Het kan er wel druk zijn;-) Foto 2007.

Nog een uitspraak van Henri Cartier-Bresson

THERE IS A CREATIVE FRACTION OF A SECOND

WHEN YOU ARE TAKING A PICTURE

Henri Cartier-Bresson (1908-2004) kon met zijn foto’s een verhaal vertellen. Hij nam ons mee in het moment in de tijd.  Zijn foto’s laten gebeurtenissen in de vorige eeuw zien. De foto’s waren gericht op de mensen die er bij waren, minder op de gebeurtenis zelf. Cartier-Bresson ensceneerde zijn foto’s niet en liet hij de mensen nooit een bepaalde pose aan nemen. Hij probeerde in zijn foto’s om in een fractie van een seconden ‘de emotie die van het onderwerp uitging en de schoonheid van de vorm’ vast te leggen. Met zijn compacte leica liep hij over straat. Zo kon hij onopvallend te werk gaan.

Dat is ook de reden waarom ik het prettig vind om met een prime lens op stap te gaan. Met een grote telelens op je camera val je veel meer op.  De foto van de nonnen is nog gemaakt met mijn compact camera. Jaren geleden waren we in Rome en natuurlijk hoort een bezoek aan het Vaticaan en de St. Pieter erbij. Er stond een lange rij om de St. Pieter in te gaan. Deze nonnen onttrekken zich even aan de rij en zitten op hun gemak  tegen een pilaar aan te lunchen.  Een flesje water erbij en gezellig keuvelen. In de hoop dat na de lunch de rij wat minder lang is.

http://www.henricartierbresson.org/en/

De uitspraak van Leon Levinstein

I WALK, I LOOK, I  SEE, I STOP, I PHOTOGRAPH

Het is precies de manier, waarop deze foto gemaakt werd. Ik was in Rome en liep in een drukke winkelstraat. Mijn oog viel op de vrouw die bij de ingang van het kerkje zat, in gesprek met de man met de accordeon. Ik werd getroffen door haar blik, de manier van kijken naar de man. Ik stopte en maakte een foto.

Leon Levinstein  (1910-1988) fotografeerde New York zoals hij de stad zag: straatfotografie van situaties en mensen die hij tegen kwam, plekken waar het drama van het leven zich afspeelt. Het is bijzonder dat op zijn foto’s er nooit meer dan één of twee personen op staan, ook al is er in de drukte van New York gefotografeerd.  Levinstein benaderde zijn personen, zette hen alleen in het beeld, hiermee zat hij hun dicht op de huid. Toch wisselde hij geen woord met zijn hoofdpersonen, ondanks dat kon hij toch een karaktervol portret van iemand maken. Leon Levinstein is een beetje een eenling, hij was  jarenlang op zoek naar erkenning, maar had een wantrouwen tegen alles wat kunsthandel was.  De foto aan de rechterzijde is een foto gemaakt door Levinstein, op internet is geen foto te vinden van de fotograaf, dat typeert ook wel een beetje de fotograaf. Ook geen website van de fotograaf, nazaten of stichting, maar dit is een Nederlandse blogspot gewijd aan Levinstein

http://leonlevinsteinphotography.blogspot.nl/2010/10/biography-and-background.html

Leon Levinstein