Wat is straatfotografie?

Naar aanleiding van de fotowandeling naar Amsterdam toch maar gekeken wat verschillende bronnen zeggen. 

straatfotografie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Straatfotografie volgens Wiki
Straatfotografie is een genre binnen fotografie waarbij mensen op publieke plaatsen zoals straten, parken en metrostations gefotografeerd worden zonder dat ze zich daar bewust van zijn. Het is een kunstzinnige vorm van candid-camera-fotografie die natuurlijke in plaats van geposeerde foto’s oplevert. Straatfotografie blijft evenwel een moeilijk te definiëren genre, omdat het zich op het kruispunt bevindt van documentaire-fotografie, het toeristisch kiekje en het fotojournalisme dat zich op diverse feiten richt.

Straatfotografie volgens het rode boekje
Straatfotografie is iedere vorm van fotografie, die het dagelijks leven in de (semi)publieke ruimte vastlegt en waarin een -al dan niet realistisch- beeld wordt gegeven van de maatschappij. De maatschappij kan je vertalen naar samenleving of sociale wereld……
Het rode boekje is inmiddels verouderd, van voor de AGV. Je kunt nu de app van Dupho legit downloaden, hier staat recente informatie.

Straatfotografie volgens 2 bevriende straatfotografen
“Een straatfotograaf werkt ook niet in opdracht en gaat als een vrijbuiter op jacht naar een unieke foto die op het intuïtief juiste moment wordt genomen: “le moment décisif” van Henri Cartier-Bresson. Het primaire doel is expressief: een subjectieve indruk geven van de ervaring van het dagelijkse leven in een stad.”

“Straatfotografie gaat over het spontane, dat je op straat kunt tegenkomen. Hoe ‘raak’ je schiet, ja, dat ligt aan wat de fotograaf opvalt: je moet het zien. Vaak gaat het over mensen, maar het kunnen ook grappige indirecte verwijzingen zijn naar mensen. Spontaan, een beetje ‘over the top’, iets gewoons dat in een vreemde context staat, het zijn allemaal die gewone, ongewone dingen, die bij straatfotografie thuishoren.”

En wat is voor jou straatfotografie? 

De uitspraak van Garry Winogrand

PHOTOGRAPHY IS NOT ABOUT THE THING PHOTOGRAPHED

IT IS ABOUT HOW THAT THING LOOKS PHOTOGRAPED

Garry Winogrand (1928–1984) is een straatfotograaf en was een tijdgenoot ban Robert Frank. In dezelfde periode reisde hij door Amerika. Robert Frank gaf zijn bekend e boek de Amerikanen uit.  Winogrand maakte vele foto’s, als een snapshot. Hij  maakte foto’s om te ontdekken hoe iets er op de foto uit zou zien’. Na zijn dood hebben ze nog vele niet ontwikkelde rolletjes gevonden. Fotograferen om het fotograferen en dan niet kijken naar het eindresultaat.

Een foto gemaakt in de Deadvlei. Hoe ga je dat nog op de foto zitten. Een van de eerste foto’s die ik zak van de Deadvlei, de rode zandduinen met doden bomen in Namibië was van Frans Lanting. Bijna een surrealistisch beeld!  Hierna zijn er vele foto’s gemaakt en hoe ga je dat nu origineel op de foto zetten. Dat kan op verschillende manieren. De foto’s met witte grond, rood zand, dode bomen en blauwe lucht kennen we ondertussen wel. Ook heb ik foto’s gezien van de Deadvlei met andere weersomstandigheden. Met mist zag het er ook heel bijzonder uit. Of juist een keer met bewolking, de Melkweg of met de sterren op de achtergrond of zelfs een startrail. Hoe blijf je nog origineel op zo’n plek? Alles is al gefotografeerd. Dan moet je je creativiteit aanspreken en dat gebeurd pas goed als je er een paar maal bent geweest. Wat de eerste keer is het zo overweldigend dat je meestal met de geijkte plaatjes thuiskomt. Wanneer komt je creativiteit naar boven? Als je iets al uitgebreid en van alle kanten hebt gefotografeerd en er eigenlijk genoeg van hebt. Als je er lang en rustig over na hebt kunnen denken? Tijdens een vakantie heb je daar niet altijd tijd voor. Dan ben je daar op dat moment en heb je niet altijd de gelegenheid om onder andere omstandigheden te fotograferen. Je kan van te voren via google streetview  je gebied verkennen. Of het bekijken van andere foto’s van het gebied om inspiratie op te doen, of om te kijken wat er al gefotografeerd is en wat niet.  Een bijzondere foto die me bij gebleven is de foto van Marsel van Oosten. Hij wilde fotografen tijdens mistomstandigheden, wat maar vier of vijf keer voorkomt per jaar. Met een sterke zaklamp achter de boom creëerde hij dit beeld.

garry-winogrand