Ballerina´s

Met de terugblik foto´s blijf ik even bij de vogels. De flamingo´s van Namibië, net ten zuiden van Walvisbaai. Ik vond ze leuker dan gedacht en het leken net schichtige ballerina´s. Als je een beetje in de buurt kwam, dansten ze snel de andere kant op. Ook het mooie contrast van het flamingo roze en het blauw van het water viel op. Reflecties en een lijnenspel, ik hou ervan!

De uitspraak van Garry Winogrand

PHOTOGRAPHY IS NOT ABOUT THE THING PHOTOGRAPHED

IT IS ABOUT HOW THAT THING LOOKS PHOTOGRAPED

Garry Winogrand (1928–1984) is een straatfotograaf en was een tijdgenoot ban Robert Frank. In dezelfde periode reisde hij door Amerika. Robert Frank gaf zijn bekend e boek de Amerikanen uit.  Winogrand maakte vele foto’s, als een snapshot. Hij  maakte foto’s om te ontdekken hoe iets er op de foto uit zou zien’. Na zijn dood hebben ze nog vele niet ontwikkelde rolletjes gevonden. Fotograferen om het fotograferen en dan niet kijken naar het eindresultaat.

Een foto gemaakt in de Deadvlei. Hoe ga je dat nog op de foto zitten. Een van de eerste foto’s die ik zak van de Deadvlei, de rode zandduinen met doden bomen in Namibië was van Frans Lanting. Bijna een surrealistisch beeld!  Hierna zijn er vele foto’s gemaakt en hoe ga je dat nu origineel op de foto zetten. Dat kan op verschillende manieren. De foto’s met witte grond, rood zand, dode bomen en blauwe lucht kennen we ondertussen wel. Ook heb ik foto’s gezien van de Deadvlei met andere weersomstandigheden. Met mist zag het er ook heel bijzonder uit. Of juist een keer met bewolking, de Melkweg of met de sterren op de achtergrond of zelfs een startrail. Hoe blijf je nog origineel op zo’n plek? Alles is al gefotografeerd. Dan moet je je creativiteit aanspreken en dat gebeurd pas goed als je er een paar maal bent geweest. Wat de eerste keer is het zo overweldigend dat je meestal met de geijkte plaatjes thuiskomt. Wanneer komt je creativiteit naar boven? Als je iets al uitgebreid en van alle kanten hebt gefotografeerd en er eigenlijk genoeg van hebt. Als je er lang en rustig over na hebt kunnen denken? Tijdens een vakantie heb je daar niet altijd tijd voor. Dan ben je daar op dat moment en heb je niet altijd de gelegenheid om onder andere omstandigheden te fotograferen. Je kan van te voren via google streetview  je gebied verkennen. Of het bekijken van andere foto’s van het gebied om inspiratie op te doen, of om te kijken wat er al gefotografeerd is en wat niet.  Een bijzondere foto die me bij gebleven is de foto van Marsel van Oosten. Hij wilde fotografen tijdens mistomstandigheden, wat maar vier of vijf keer voorkomt per jaar. Met een sterke zaklamp achter de boom creëerde hij dit beeld.

garry-winogrand

Wederom Alfred Eisenstadt

IT´S MORE IMPORTANT TO CLICK WITH PEOPLE THAN TO CLICK THE SHUTTER

Alfred Eisenstaedt fotografeerde vaak bekende mensen op een humoristische wijze. Daarnaast fotografeerde hij ook onbekende mensen En als portret fotograaf moet je toch zeker goed met mensen om kunnen gaan. Alfrds Eisenstaedt weet je te raken met zijn foto’s. Een interview in de BBC serie Masters of Photograhy is hier te zien.

In Namibië hebben we 4 weken met de camper het land door gereisd. Je rijdt daar voornamelijk over gravel wegen en hebt daarom ook 2 reservebanden op de camper zitten. En in de auto de nodige gereedschappen en ander materiaal, zoals een compressor om de band op te kunnen pompen. Want je rijdt soms hele stukken waar je niets tegenkomt. Wel zo’n 200 à 300 km voordat je het volgende dorpje of stadje tegenkomt. Bij aankomst in Luderitz bleken we een lekke band te hebben. We waren juist na veel gravel wegen weer op asfalt beland. Heel voorzichtig met de camper naar de benzinepomp gerold en het probleem bleek een spijker in de band te zijn. Vier ijverige mannen hielpen ons met de band wisselen. Toen ze mijn camera zagen, wilde ze graag op de foto gezet worden. Trotse jongemannen, bezig met hun werk.

Alfred-Eisenstaedt

De uitspraak van Josef Koudelka

I WOULD LIKE TO SEE EVERYTHING, LOOK AT EVERYTHING

I WANT TO BELIEVE TO BE THE VIEW ITSELF

In Namibië hebben we een rondvlucht gemaakt boven de Sossusvlei. Helaas duurde de vlucht maar 40 minuten. Het was geweldig om met zo’n klein vliegtuigje boven de duinen te vliegen. We waren met 4 personen en de piloot. Mijn man en ik zaten ieder aan 1 kant, zodat we beiden uitzichten konden benutten. De piloot hield nog een praatje. Dat we vooral moesten genieten van de vlucht en niet alleen maar continu met fotograferen bezig moesten zijn. We hadden al een eerdere ervaring met een spectaculaire rondvlucht in Nieuw Zeeland in de bergen rondom Mount Cook. Toen maakte de camera echt overuren! Nu heb ik bewust even niet gefotografeerd en van het uitzicht genoten. Maar langer dan 5 minuten lukte dat niet. De zon was net op, er lagen prachtige vergezichten voor ons. Je kon de zee zien, de luchtballonnen en de auto’s met mensen die onderweg waren naar Deadvlei. En de geparkeerde auto’s bij Duin 45, waar mensen naar boven waren klommen om van de zonsopkomst te genieten .  

Josef Koudelka (1938) maakt een andere soort landschapfotos . DHet zijn donkere landschappen , met thema’s als verlatenheid, afval, vertrek, wanhoop en vervreemding. Zoals het boek uit 2013 “Wall: Israeli and Palestinian Landscapes” . Maar hij begon als straatfotograaf. Oorspronkelijk uit Tsjechië en in de jaren 70 politiek asiel gekregen in Engeland. Al snel werd hij een magnum fotograaf. Hij reisde rond in Europa op zoek naar beelden van de straat. Zoals bij de zigeuners van Slowakije en Roemenië. Zijn personages lijken soms uit sprookjes te komen.

https://www.facebook.com/JosefKoudelka/

063-Josef-Koudelka