Welke foto kies jij

Met dit regenachtige weer is het leuk om terug te kijken naar je foto’s. Zo belandde ik in een map met foto’s van Namibië uit 2015. Dan kom je pareltjes tegen die je nog niet eerder was opgevallen of kijk je weer even kritisch naar de foto. Kan ik hem nog mooier maken door de foto bij te snijden?   Wat vind jij mooier en waarom? Met onderstaande foto kwam een leuke discussie los op Facebook en Instagram.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een aantal reacties:
“Wel of geen lucht is altijd een lastige. Wat wil je laten zien? Als het om de vormen van de duinen gaat, zou ik de lucht eraf laten. Daar gebeurt weinig. En door de afwijkende kleur trekt ie enorm de aandacht. Zodanig veel dat je oog daar steeds heen getrokken wordt.”

“Door de lucht krijg je er een derde laag bij en krijg je in mijn optiek meer diepte werking. Ook is het gelijk herkenbaar als een landschap in plaats van een abstract beeld, vandaar mijn keuze voor de lucht. Gelukkig wijken we af in onze voorkeuren anders zouden we allemaal met hetzelfde beeld terug komen”

Tja, als landschap geeft de foto met lucht een ‘completer’ beeld. Maar de tweede spreekt mij net wat meer aan, met fraaie lijnen, contrasten en inderdaad meer abstract

Wat vind ik zelf?
De landschapsfoto met lucht geeft voor mij meer de grootsheid (letterlijk en figuurlijk) van het gebied aan, hoewel ik meer van detail en abstract hou. Het geeft nu meer diepte, maar zonder persoon erop heb je nog geen idee hoe groot het is.
Ik hou erg van lijnen en vormen en dan kies ik toch voor abstract. Bij deze foto blijf je wat langer hangen, waar kijk ik naar. Is wat vervreemder. En de ton sur ton kleuren geven meer rust in de foto. De lucht leidt wat meer af.

Saillant detail: De foto is gemaakt vanuit een rijdende, rammelende 4-wheel drive camper, iets wat ik voor deze reis nooit deed.

De uitspraak van Josef Koudelka

I WOULD LIKE TO SEE EVERYTHING, LOOK AT EVERYTHING

I WANT TO BELIEVE TO BE THE VIEW ITSELF

In Namibië hebben we een rondvlucht gemaakt boven de Sossusvlei. Helaas duurde de vlucht maar 40 minuten. Het was geweldig om met zo’n klein vliegtuigje boven de duinen te vliegen. We waren met 4 personen en de piloot. Mijn man en ik zaten ieder aan 1 kant, zodat we beiden uitzichten konden benutten. De piloot hield nog een praatje. Dat we vooral moesten genieten van de vlucht en niet alleen maar continu met fotograferen bezig moesten zijn. We hadden al een eerdere ervaring met een spectaculaire rondvlucht in Nieuw Zeeland in de bergen rondom Mount Cook. Toen maakte de camera echt overuren! Nu heb ik bewust even niet gefotografeerd en van het uitzicht genoten. Maar langer dan 5 minuten lukte dat niet. De zon was net op, er lagen prachtige vergezichten voor ons. Je kon de zee zien, de luchtballonnen en de auto’s met mensen die onderweg waren naar Deadvlei. En de geparkeerde auto’s bij Duin 45, waar mensen naar boven waren klommen om van de zonsopkomst te genieten .  

Josef Koudelka (1938) maakt een andere soort landschapfotos . DHet zijn donkere landschappen , met thema’s als verlatenheid, afval, vertrek, wanhoop en vervreemding. Zoals het boek uit 2013 “Wall: Israeli and Palestinian Landscapes” . Maar hij begon als straatfotograaf. Oorspronkelijk uit Tsjechië en in de jaren 70 politiek asiel gekregen in Engeland. Al snel werd hij een magnum fotograaf. Hij reisde rond in Europa op zoek naar beelden van de straat. Zoals bij de zigeuners van Slowakije en Roemenië. Zijn personages lijken soms uit sprookjes te komen.

https://www.facebook.com/JosefKoudelka/

063-Josef-Koudelka